من اينجا دراز كشيده

آماده براي يك مرگ بي سر و صدا

اينكه قرار است با محكومينِ گروه بعدي

اعدام انقلابي در حضور آن قد و بالا

اميدوارم از ياد نبري دست به يقه ي دوئل مرا

با سركار رقيب

سوژه دراز كشيده

آماده براي خواب عميق

جاي يك نفر هميشه روي اين تخت خالي بوده

                                                                     تا بوده

 تخت خواب و تخت غسالخانه

شش ليتر نفت خورده خودم را

                                              تَش مي زنم

روي همين تخت يا جلوي درِ سازمان ملل

يا پشتِ درِ مجلس عروسي سركار رقيب

گَم مي زنم

روح مردگان فلات تبت را

با چند هايكوي فلسفي

                 براي تهييج مراسم هاراگري

سوژه دراز كشيده آرام :

شما فوق العاده ايد !

اینک نقد داریوش بارکی

در دفتر شعر « كلوگري » ، چيزي كه در وحله ي نخـــــست جلب نظــر مي كنـد و كنجكاوي را برمي انگيزد عنوان آنست .

« كلو » در زبان محلي استان بوشهر ديوانه و ، كلوگري ، ديوانه گري معنا مي دهد.

خواننده ي كم تجربه اي كه عـــادت به تعــــمق ندارد ، هنــــگامي كه اين دفتر را مي خواند ، آن را « كلو گويي » مي پندارد . زيرا در آن كلماتي مي بيند كه ديوانه وار كنار هم قرار داده شده اند . و آن را به معناي واقعي كلمه ، پست مدرنيسم مي يابد . « من پيشنهاد مي كنم ، معادل فارسي پست مدرن ، كلوگري نام گذاري شود ».

اما خواننده اي كه قادر به تعمق باشد ، و از مكتب فرويد هم ، علم و اطلاعي داشته باشد ، اين مجموعه را ، سراسر مؤيد تئوري هاي فرويد مي داند .

از ديدگاه گروه دوم ، « كلوگري » حاصل خواهش ها و اميال جنسي دوران بلوغ ، و حالاي شاعر است . زيرا ، ردپاي اين ميل را مي توان تقريباً در تمام دفتر ، به صورت سِر و عَلن ، پيدا كرد . خوانندگان اين گروه ، اين دفتر را ، نتيجه ي آشفـتگي هاي غريزي ، و « تصعيد » آن مي يابند . ولي گروه سومي هم ممكن است وجود داشته باشند كه « كلوگري » را متفاوت از دو گروه قبلي ، بنگرند . و در ميان اين ديوانه گويي ها ، حكمت ، كه به فرموده ي حضرت رسول اكرم ، گم شده ي مؤمن است ، را پيدا كنند . اما چگونه امكان دارد ، « عقل » را ، در « بي عقلي » يافت ؟

انسان ، آينه ي « بي نهايت » است ، به اين سبب آنقدر عظـــمت دراد كه حتي ، نوع كلوي آن نيز ، نمي تواند از اين عظمت ، تهـي باشد . بنابراين در اين نوع آينه هاي ناقص هم ، امكان ديدن گوشه هايي از « بي نهايت » و حكمت هاي او وجود دارد .

نمونه اي از حكمت را در شعر « بره ي خدا و بره ي نيچه » ، از همين مجموعه ، مي توان يافت .

…ساعت بيست بود / بره ي خدا را

                                              در گله ي نيچه دست گير كردند

بره گفته بود :

خودم هستم

آرام يافته

به حقيقتم !

كه اگر آن را به حرف هاي روزمره برگردانيم ، شعر به اين كلمات تبديل مي شود : ايده هاي انتخابي خود شخص ، حتي اگر از نيچه يِ كِلو باشد ، آرامش بخش تر از ايده هاي خدايي القايي مسيح است .

اين گونه گفته ها ، در اين دفتر ، اگر زياد نباشد ، كم هم نيست .

اگر بخواهيم مقايسه اي بين اين اثر و آثار شـــاعران كلاســيك پيشين به عمل آوريم ، تفاوتي در زمينه هاي آنان مي يابيم . زمينه ي اشعار آن شاعران ، عشق بوده است ؛ و همه ي موضوعات ديگر را پيرامون اين امر در گردش مي بينيم . به عكس اين دفـتر ، كه همه چــيز حول محور جنسيت ، دور مي زند و باقي مسائل فرع اين موضوع به نظر مي رسد.

به احتمال زياد ، منظور زري شاه حسيني ، از « كلوگري » ، همان نوع ديوانگي اي است ، كه مرادِ حضرت مولانا مي باشد . « البته كمي كمتر ». آن نوع ديوانگي اي كه او « مولانا » افسانه اش را از خرد ، شنيده و به اين خاطر ، افسانه ي دو كُوْن‎ ( دو دنيا ) را به باد فراموشي سپرده است¹ . و اين غزل را در وصف آن سروده است .

تا برآوردم سر از ديوانگي

ساختم صد لشكر از ديوانگي

بر صف دنيا و عقبي تاختم

قهر كردم يكسر از ديوانگي

نسخه ي دل را كه بحر حكمت است

كرده ام ، من ابتر از ديوانگي

معرفت درياي بي پايان ماست

ليك دارد گوهر از ديوانگي… ^2‑

شايد اين نقد ، نوعي سنگ اندازي به « كلوگري » به نظر آيد ، كه اگر چنين باشد ، مقصر خود « كلو » است . طبيعت ديوانه گري بدين سان است كه ، سنگ ها را از عاقلان انتظار دارد . و ناخودآگاه آنها را براي خويش مي طلبد . همانطور كه « عمان ساماني » اين انتظار را دارد .

از چه بر ديوانه تان آهنگ نيست

او برون آمد ، شما را سنگ نيست؟³

        ۳  

ديدنِ چشم هاي تو در آن وضعيت خاص

با سه چهار كيلو حشيش خالص خاص

براي يكي از بندگانِ خاص خداوند خدا

در غار مجهول

               كنار برادر بن لادن

تا رسيديم

              خودمان را به شدت از هم

پُر مي كنيم فرم عضويت

              در تشكيلات حشيشيه يا زنادقه

ره مي بنديم

              بر عيّار و طرّار

روبنده مي زنيم از زير روبنده

                                     چشمك

بزني جيب يعقوب ليث و من جيب تو

خُرده ها براي فضيل عياض ! چه مي شد

 اگر نمي شدي زيباي سلطان محمود غزنوي

                                از لب خود به شفاخانه ي ترياك                         

سرِ فرصتي توبه مي كنيم حاج آقا !

اصلاحات از زير ابروي رابعه قزداري

يا بر گلوي رابعه

يا از گيسوي اياز

                بالاخره از يك جايي

و تو زيباي من 

               يا سلطان محمود

فرم را با دقت پر كنيد

       ۴

درنيامده ام در اين در

نه نفياً نه اثباتاً

درآمدم از درِ لاادريگري و بعضاً لاتگري

كه خارجي از حوزه ي همه چيز

خيلي بلنديّ ِ زيباي تو

                   مي سوزاند اين دستگاهِ

                                      زيبا شناسيِ كولي ساز مرا

تو

     ما را و افلاطون را

مثالِ تو

    پاسا كرده كه ما را

صورتِ اين جايي

                خرابه مي كند

با آن جهاني ات

                 چه كنم !